نسبت به خدا وروز قيامت در مسلمانان پديد آمده ، خطر خاموش شدن آنها تا جايى بود كه احتمال مى رفت اين پيوندها كار بزد خود را در مقابل انسان ها وبراي رسيدن به أهداف عظيم خود از دست بدهند . درست همين اوضاعى كه امروز پيش آمده است . كافى است شما نگاهى به كتاب أغاني أبو الفرج أصفهاني بيفكنيد تا مطلب روشن گردد . امام علي بن الحسين ( عليه السلام ) اين خطر را احساس فرموده ، وبراي علاج آن آغاز به كاركرد . براي جلوگيرى از آن ، " نيايش " را بنياد قرارداد . صحيفهء سجاديه كه امروز در دست ماست ، محصول ونتيجهء اين نيايش هاست . اين امام بزرگ با قدرت بلاغت بي مانند ، ونيروى بيانى كه روشهاى أدبيات عرب از رسيدن به آن ناتوانند ، وانديشهء الهى مخصوص به خود ، توانست از ظريفترين ودقيقترين مفاهيمى كه رابطهء انسان را با خدا نشان مى دهد ، ونشاط ووجد خدا يا بي أو را بر تعبير بازد وارزش هاى اخلاقى وحق وتكليف ناشى از آن را در قالب تعبير وكلمات مجسم نمايد . مى گويم : امام علي بن الحسين با اين مواهبى كه به أو داده شده توانست از عملكرد نيايش خود ، يك جو روحي در جامعهء اسلامي بسازد كه يك فرد مسلمان در برابر تند باد هوسها پايدار بماند . ووقتي زمين مى خواهد أو را به طرف خود بكشاند ، أو محكم به خدايش وابسته شود وبه أو بفهماند براي چه ارزش هاى روحي روى زمين پديد آمده ، تا اين كه در دوران ثروت ورفاه در روى آن امين باشد همان گونه كه در روزگار گرسنگى كه سنگ به شكم مى بست امين مى بود .